Studie Myeloperoxidase Kleuring Verbetert Diagnose van Bloedziekten

Myeloperoxidase (MPO)-kleuring, ook bekend als leukocytperoxidase (POX)-kleuring, is een veelgebruikte cytochemische kleuringstechniek. Deze techniek wordt voornamelijk gebruikt voor het kleuren van beenmergcellen en bloeduitstrijkjes en detecteert intracellulaire peroxidase-activiteit om te helpen bij het diagnosticeren van hematologische aandoeningen, met name bij de classificatie van leukemie.

MPO-kleuring is gebaseerd op de katalytische reactie van intracellulaire peroxidase. Dit enzym breekt oxiden af om zuurstof te produceren, die vervolgens reageert met kaliumjodide om jodium te vormen. Het jodium combineert met Wright-Giemsa-kleurstof, waardoor gekleurde korrels in het cytoplasma ontstaan die de peroxidaseverdeling onder de microscoop onthullen. Verschillende celtypen vertonen verschillende peroxidase-gehalte en -verdelingspatronen, waardoor MPO-kleuring ze kan onderscheiden.

Standaard MPO-kleuring vereist gespecialiseerde reagenskits om nauwkeurigheid en betrouwbaarheid te garanderen. Een typische kit bevat:

• Oplossing A: Eosine-oplossing - Een zure kleurstof die het cytoplasma rood of roze kleurt
• Oplossing B: Azure II - Een basische kleurstof die kernen blauw of paars kleurt
• Oplossing C: Kaliumjodide PBS-buffer - Bevat het peroxidasereactiesubstraat en handhaaft de pH-stabiliteit
• Oplossing D: Wright-Giemsa-kleurstof - Een kleurstof met dubbele functie die de cellulaire morfologie verbetert

Kits zijn verkrijgbaar in verschillende maten (5-test, 20-test en 100-test configuraties) om aan verschillende laboratoriumbehoeften te voldoen.

1. Voorbereiding van de werkoplossing: Meng oplossing C met oplossing D (meestal 1,0 ml:250 µl verhouding). Gebruik binnen twee uur.
2. Uitstrijkfixatie: Fixeer bereide beenmerg- of bloeduitstrijkjes met methanol of ethanol gedurende 5-10 minuten.
3. Kleuring: Dompel gefixeerde uitstrijkjes onder in de werkoplossing gedurende 5-10 minuten, waarbij de temperatuur en vochtigheid worden gecontroleerd.
4. Spoelen: Zachtjes wassen met gedestilleerd water of PBS-buffer om overtollige kleurstof te verwijderen.
5. Tegengaan (optioneel): Gebruik hematoxyline om het nucleaire contrast te verbeteren.
6. Drogen: Aan de lucht laten drogen of een föhn gebruiken.
7. Microscopie: Onderzoek gekleurde uitstrijkjes om de peroxidase-activiteit en -verdeling te evalueren.

Resultaatinterpretatie vereist gespecialiseerde expertise. Veelvoorkomende bevindingen zijn onder meer:

• Positieve reactie: Roodbruine tot donkerblauwe cytoplasmatische korrels (zwakke vs. sterke positiviteit). Korrels kunnen het hele cytoplasma bedekken of de kern verbergen.
• Negatieve reactie: Blauw cytoplasma zonder korrels en uniform paars-rode kernen.
• Eosinofielen: Vertonen intense donkerblauwe kleuring, soms met extracellulaire naaldachtige kristallen.

• Leukemieclassificatie: Onderscheidt myeloïde (MPO-positieve) van lymfoïde (MPO-negatieve) leukemie, wat de behandelingsbeslissingen stuurt.
• Diagnose van acute myeloïde leukemie (AML): Bevestigt myeloïde oorsprong en helpt bij subtypering, waarbij verschillende positiviteitspercentages verschillende AML-subtypen aangeven.
• Evaluatie van myelodysplastisch syndroom (MDS): Beoordeelt cellulaire rijping en differentiatie, waarbij abnormale MPO-patronen MDS suggereren.
• Andere hematologische aandoeningen: Nuttig bij het diagnosticeren van chronische myeloïde leukemie en myelofibrose.

• Reagenskwaliteit en opslagomstandigheden
• Strikte protocolnaleving
• Juiste uitstrijkvoorbereiding
• Optimale kleuringsduur
• Deskundige microscopische evaluatie door pathologen

Technologische vooruitgang blijft de MPO-kleuring verbeteren. Immunohistochemie combineert nu MPO met immuunmarkers voor grotere precisie, terwijl flowcytometrie kwantitatieve MPO-detectie mogelijk maakt. Naarmate deze klassieke cytochemische methode evolueert, belooft deze nog grotere bijdragen te leveren aan de hematologische diagnose en behandeling.